Bogati Evropljani znatno češće imaju pristup prirodi nego stanovnici sa nižim primanjima, pokazalo je novo istraživanje koje mapira zelene površine u gradovima.
Manje od 15 odsto ljudi koji žive u 862 analizirana grada ima adekvatan pristup drveću, hladu i zelenim površinama, utvrdili su istraživači Evropska komisija i Univerzitet u Kopenhagenu.
Prema studiji objavljenoj u naučnom magazinu Nature Communications, u urbanim sredinama širom Evrope jasno je vidljiv izražen "zeleni jaz", koji dodatno naglašava ekonomske razlike.
Istraživanja pokazuju da klimatske promene i narušeni ekosistemi pojačavaju intenzitet toplotnih talasa u gradovima, dok zagađenje vazduha i buka i dalje predstavljaju ozbiljan problem na kontinentu. S druge strane, povećanje broja stabala i zelenih površina moglo bi značajno da ublaži ove pritiske.
Evropa je, međutim, još daleko od pune primene takozvanog principa "3-30-300", jednog od osnovnih pravila urbanog planiranja. Prema tom modelu, svaka osoba bi trebalo da iz svog doma vidi najmanje tri odrasla stabla, krošnje bi trebalo da pokrivaju 30 odsto naselja, a svi građani bi trebalo da žive na najviše 300 metara od zelene površine poput parka, šume ili javnog vrta.
Istraživanje pokazuje i da ljudi sa većim prihodima češće žive u delovima gradova sa znatno boljim pristupom prirodi u odnosu na domaćinstva sa nižim primanjima. Takođe, gradovi u bogatijem severozapadnom delu Evrope imaju dvostruko veće šanse da ispune standarde "3-30-300" u poređenju sa gradovima u južnoj i istočnoj Evropi.
Stanovnici Helsinki, Minhen i Krakov imaju znatno bolji pristup zelenim površinama nego građani južnih gradova poput Atina, Perpinjan ili Kordoba.
Prema zakonodavstvu Evropske unije, države članice treba da spreče neto smanjenje urbanih zelenih površina i pokrivenosti krošnjama drveća do 2030. godine, a nakon toga da postepeno povećavaju njihov obim u gradovima.
(EUpravo zato/Politiko)
