U potrazi za održivijim rešenjima u građevinarstvu, sve više pažnje usmerava se ka materijalima koji mogu da zamene beton, jednog od najvećih zagađivača kada je reč o emisiji ugljen-dioksidu.
Jedan od najnovijih primera dolazi iz Meksika, gde je razvijen Corncretl, inovativni biomaterijal čija je glavna sirovina kukuruz.
Ovaj materijal nastao je u okviru istraživačkog projekta meksičkog studija Manufactura, koji vodi arhitektica Dinora Šulte.
Cilj projekta bio je da se savremene tehnologije povežu sa lokalnom tradicijom i dostupnim resursima.
Corncretl se proizvodi kombinovanjem derivata krečnjaka, kukuruza i recikliranog nejajotea, tečnog nusproizvoda koji nastaje tokom nixtamalizacije, tradicionalnog mezoameričkog postupka obrade kukuruza u alkalnoj sredini.
Na taj način ne koristi se samo poljoprivredni otpad, već se u savremenu arhitekturu uvodi i element kulturnog nasleđa, budući da kukuruz ima duboko simboličko i istorijsko značenje u Meksiku.
Smeša kukuruza i njegovih nusproizvoda povezuje se sa mineralnim vezivom Geocalce T, koje je bazirano na prirodnom kreču.
Prema navodima autora, ovakva receptura omogućava smanjenje emisije ugljen-dioksida i do 70 odsto u poređenju sa klasičnim betonom.
Prvi 3D-štampani prototip realizovan je u saradnji sa evropskim partnerima. Otpad nastao nixtamalizacijom prikupljen je u Berlinu, zatim obrađen i pripremljen za upotrebu, a potom korišćen u 3D štampaču italijanske kompanije WASP, specijalizovane za rad sa prirodnim i biološkim materijalima.
Jedna od ključnih prednosti Corncretla jeste i značajno smanjenje otpada u proizvodnji, prema tvrdnjama tima, čak do 90 odsto u odnosu na tradicionalne građevinske metode.
Projekat nastoji da spoji drevna znanja i digitalnu proizvodnju, promovišući principe cirkularne ekonomije i održive gradnje.
Ipak, pre nego što bi ovaj materijal mogao da zaživi u široj primeni, biće potrebna dodatna testiranja njegove čvrstoće, trajnosti i usklađenosti sa građevinskim standardima.
(M.A./EUpravo zato/gradnja.rs)
