Nad Jerusalimom se nadvio sumrak, nebo se prelama između bakarnih i tamnih tonova, a tišina prekriva brdo Golgotu. Vazduh je težak, ispunjen prašinom i nemirom koji će zauvek promeniti tok istorije. Na drvenom krstu visi telo Isusa Hrista, iscrpljeno, izranjavano i nepomično.
Raspeće je jedna od najsurovijih kazni koje je postojalo u doba rimskog carstva. Ekseri u zglobovima, trnov venac na glavi, borba za svaki udah. I kada je telo klonulo, sledi komešanje u masi koja čeka kraj.
U žurbi pred početak jevrejskog praznika, sledbenici skidaju telo sa krsta. Pažljivo, umotavaju ga u dugačko laneno platno. Tkanina prijanja uz rane, prati konture tela, upija tragove krvi.
Nauka o Torinskom pokrovu
Torinski pokrov predstavlja jedan od najzagonetnijih i najkontroverznijih religijskih artefakata u istoriji hrišćanstva. Generalno, ovo je jedan od najproučavanijih predmeta u ljudskoj istoriji, prema nekim podacima više od 170 radova se bavilo njegovim poreklom.
Razlog? Mnogi veruju da je ovo laneno platno služilo kao pogrebni pokrov Isusa Hrista nakon njegovog raspeća.
Pokrov se danas čuva u katedrali Svetog Jovana Krstitelja u Torinu, po kojoj je i dobio ime. Na njemu je vidljiv izbledeo, ali prepoznatljiv lik muškarca sa tragovima rana koje odgovaraju opisima Hristovog stradanja, uključujući tragove od trnova, bičevanja i probadanja.
Tokom decenija, forenzika, hemija i radiokarbonsko datiranje korišćeni su kako bi se utvrdila starost i poreklo pokrova. Najpoznatija analiza iz 1988. godine sugerisala je da platno potiče iz srednjeg veka (period između 13. i 14. veka), što znači da nije autentično.
Ipak, mnogi istraživači osporavaju ove rezultate, uz tvrdnje da su uzorci potencijalno kontaminirani ili uzeti sa kasnije ispravljanih delova tkanine. Zbog toga Torinski pokrov ostaje predmet intenzivne debate između naučnika i vernika.
Poslednja u nizu ovakva studija, objavljena u bioRxiv, pod vođstvom stručnjaka sa Univerziteta u Padovi, analizirala je DNK iz lanenih niti. Rezultati ukazuju da je uzorak kontaminiran jer su otkriveni genetski profili nekoliko različitih osoba, te se veruje da u budućnosti neće biti moguće otkriti ko je i kada stvarno bio sahranjen u njemu.
Lik na pokrovu
Jedna od najvećih misterija sa pokrova jeste način na koji je lik nastao. Neki naučnici smatraju da se radi o primitivnoj vrsti fotografskog otiska, dok drugi sugerišu da je potencijalno rezultat hemijskih reakcija ili čak umetničko delo. Međutim, nijedna teorija nije u potpunosti objasnila sve svojstvenosti.
Zanimljivo je da negativ fotografije pokrova, prvi put snimljen krajem 19. veka, otkriva mnogo jasniji i detaljniji prikaz lica i tela, što dodatno produbljuje neslaganja o njegovom poreklu nastanka.
Za vernike, Torinski pokrov predstavlja relikviju i potencijalni dokaz Hristovog vaskrsenja. Za skeptike, u pitanju je vešto izrađena srednjovekovna relikvija. Bez obzira na stav, pokrov nastavlja da fascinira ljude širom sveta i podstiče pitanja o veri, nauci i granicama ljudskog znanja.
(EUpravo zato)
